Middeleeuwse boerderijdieren

28mm Donkere Middeleeuwen & Middeleeuwse Boerderijdieren - Plunder de Boerderij

Jaag het vee van je vijand weg of verdedig je boerderij tegen plunderaars.
Deze set bevat een enorme selectie boerderijdieren uit de Donkere Middeleeuwen en Middeleeuwen, perfect voor plunderscenario's, doelstellingen of om leven en realisme aan je tafelspel toe te voegen. Ideaal als buitbaar vee in Plunder of als decoratie voor elk historisch of fantasy-wargame.

Wat zit erin?

104 Boerderijdieren:

• 16 Schapen
• 8 Geiten
• 4 Ezels
• 4 Paarden
• 4 Kalveren
• 8 Koeien
• 20 Kippen
• 24 Ganzen
• 4 Biggen
• 4 Zeugen
• 4 Varkens
• 4 Lammeren

Het vee uit de Donkere Middeleeuwen en Middeleeuwen zag er heel anders uit dan de rassen die we vandaag de dag hebben, die voortdurend zijn gemanipuleerd om dieren te creëren die hogere opbrengsten aan vlees en melk voor boeren leveren. Dus moesten we behoorlijk wat onderzoek doen naar welke dieren beschikbaar waren in de 8e tot 12e eeuw en wat de dichtstbijzijnde referenties zijn die we hebben.

Het schapenras dat we kozen is het Jacobs-schaap. Het werd door de Romeinen naar Groot-Brittannië gebracht. Het is een klein ras dat slechts tot aan de knieën van een mens komt. Maar het was een winterhard dier dat goed geschikt was voor het natte West-Europese klimaat. We hebben wat vrouwtjes, een lam en ook een ram om de schapen blij te houden!

Het geitenras is een Oud-Engelse primitieve geit en dateert van rond 3000 v.Chr. Het is een klein ras maar erg winterhard en geschikt voor koude en ruwe omgevingen en heeft spectaculaire horens.

Voor het paard kozen we een Bretons paardenras. Het lijkt sterk op het Engelse shire-paard in dat het fors en vol spieren is en zeer geschikt voor landbouwwerk.

Voor koeien gingen we terug naar de Hooglandkoe als referentie, die een nauwe verwant is van vroeg gedomesticeerd vee. Het is kort maar gedrongen en erg winterhard voor strenge winters en produceert goede melk en vlees. We creëerden een klein gezin met een koe, een stier en een klein loeiend kalf.

Tot slot hebben we de varkens. Deze waren een beetje lastig om te onderzoeken. Middeleeuwse varkens waren meestal nauwer verwant aan het wilde zwijn en hadden langere snuiten, langere poten en waren hariger. Gelukkig vonden we een boerderij die varkens terugfokt naar het zwijn om een meer Middeleeuws en IJzertijdras te creëren. Deze waren ideaal als referentie en we creëerden een zeug, een beer en een biggenfamilie.